Archiwum kategorii: Starsze wpisy

„Wtem powiał szalony wicher z pustyni, poruszył czterema węgłami domu, zawalił go na dzieci, tak, iż poumierały. Ja sam uszedłem, by ci o tym donieść. Hiob wstał, rozdarł swe szaty, ogolił głowę, upadł na ziemię, oddał pokłoni rzekł: Nagi wyszedłem … Czytaj dalej →

Majestat Tatr poruszy zmysły każdego wrażliwego człowieka. Żeby go zasmakować w całej pełni, trzeba wyrzeczeń, wysiłku a czasem i ryzyka. Gdy słabości zostaną pokonane, pozostaje czyste piękno surowych, skalnych turni i ogromne przestrzenie ścielące się u stóp. Takie obrazy zapiszą … Czytaj dalej →

Nie zawsze góry chcą witać turystów zachwycającymi widokami. Bywa i tak, że jest mglisto, szaro i mokro. Ale jak po nocy dzień, a po burzy słońce, cierpliwy wędrowiec ujrzy strzęp błękitu, później słoneczny blask, aż w końcu horyzont wypełnią wzgórza … Czytaj dalej →

Uśmiechem witasz tych, co owoce dobroci do stóp Ci składają. I tych, co proszą – czasem w beznadziei. Rzucasz pogodne spojrzenie na zgiętych do ziemi ciężarem trosk i bólu. Słyszą wtedy – to minie, a cierpienie mniej dotkliwie rani świadomość. … Czytaj dalej →