Jakże inny świat, od obrazów zastanych w naszym wędrowaniu. Okryty śnieżnym całunem, przeniknięty mroźnym tchnieniem zimy. Wydaje się nieprzyjazny i mroczny, w tych najkrótszych dniach roku. I wtedy, Tajemnica Bożego Narodzenia spełniona w prozaicznej rzeczywistości, daje człowiekowi siłę wiary i nadziei w dążeniu do dobra. Stając przy betlejemskim żłóbku, wracamy emocjonalnie w krainę dzieciństwa, a bagaż doświadczeń pomaga budować plany na nadchodzący czas. Sięgamy w głąb duszy, bo tutaj u wrót Stajenki, łatwiej jest zrozumieć istnienie Bożej Cząstki w każdym z nas. Patrząc na maleńkiego Chrystusa, ukojeni melodyką kolęd, składamy obietnice i nieśmiało prosimy. Czy to o zdrowie, spokojny byt, czy też o uczciwe i godne życie. Składamy i przyjmujemy wiele życzliwych słów, których fundamentem są ramy Dekalogu, czyli miłość Boga i bliźniego. Tak trwamy od wigilijnej wieczerzy w oczekiwaniu na spełnienie radości przełamywanych białym chlebem opłatka. A gdy przyjdzie czas, kiedy każdy kolejny dzień będziemy żegnać czując się lepszymi niż o wschodzie poranka, staniemy o krok od spełnienia. I tego, wszystkim Klubowiczom, przyjaciołom i odwiedzającym tę stronę życzę w Dzień Bożego Narodzenia.
Miał być kulig. Jednak sytuacja, jaka zastali organizatorzy w niedzielne przedpołudnie, nie dawała nadziei na jego przeprowadzenie na zaplanowanej trasie. Spadające konary, a nawet pękające pod ciężarem lodu pnie sosen, stwarzały poważne zagrożenie. By nie zawieść dzieci, skrócono trasę do bezpiecznego minimum, a spotkanie miało swe miejsce wokół ogniska. Galeria fotografii dokumentuje jego dobrą atmosferę, pokazując zarazem potęgę przyrody i zniszczenia jakimi znów został dotknięty „nasz las”. Jak tylko warunki na to pozwolą, usuniemy powalone konary z cisiańskiej drogi i ścieżki rekreacyjnej biegnącej opodal. Myślę, że znajdziemy pomocne dłonie do uporządkowania tego terenu, na którym spotykamy coraz więcej osób korzystających z aktywnego wypoczynku.
