Katolicki Klub Turystyki Aktywnej

Życząc wszystkim zwolennikom górskich wędrówek wszelkiej pomyślności w Nowym Roku, dopełnionych satysfakcją i zadowoleniem z aktywnego wypoczynku, podjęliśmy decyzje o wyjeździe tym razem na beskidzkie szlaki. Zimowa pora, której zwykle towarzyszą nieprzewidywalna pogodą oraz trudne warunki dla turystyki pieszej, zawsze generuje dylematy natury logistycznej – bezpieczny dojazd i miejsce parkowania, dostępność szlaków, schronisko na trasie, atrakcyjność miejsca, zainteresowanie propozycją itd. Biorąc to pod uwagę oraz dysponując możliwością transportu, zaproponowałem wyjście na szlaki Beskidu Małego. Spójrzmy na mapę, gdzie niebieskim pinem zostało oznaczone miejsce dojazdu autobusu, zlokalizowane przy kościele parafialnym w Bielsko-Bialskiej dzielnicy Straconka, położonej na południowo-wschodnim obrzeżu miasta. Oceniając zastaną pogodę i jej prognozy, przyjęliśmy 6 godzin na czas wędrówki. Planując trasę, można było dostrzec na mapie wiele znakowych ścieżek, zarówno dla kwalifikowanej turystyki pieszej jak i spacerowych oraz rowerowych. Wiele odcinków wspólnych i nagłe rozejścia mogą w terenie stworzyć pewien dyskomfort, dlatego wcześniej należało starannie przemyśleć obrany wariant. W planach spaceru uwzględniono nieodlegle schronisko PTTK na Magurce, gdzie obok miejsca na posiłek i odpoczynek, można przy dobrej widoczności znaleźć ciekawe miejsca. Aby pomóc wyjeżdżającym w przygotowaniu własnych projektów, przedstawiłem dwie klasyczne pętle spaceru, odpowiednie dla tej okolicy.

• 1. Szlak czerwony przez Czupel, Gaiki do przełęczy, od Przełęczy Gaiki szlak niebieski do schroniska na Magórce Wilkowickiej przez Przegibek, a dalej żółtym (Szlak Papieski) przez Rogacz do Straconki. Długość drogi : ok. 12,5 km, przy sumie podejść 660 m. Dla warunków letnich, nie uwzględniając pobytu w schronisku sugerowany czas przejścia to ok. 4,5 godz.  Szczegóły tutaj lub tutaj. Gdyby drugi link uniemożliwiał pobranie opisu trasy w formacie PDF (do wydruku lub zapisania w telefonie), można to ograniczenie obejść aktywując ten link.
• 2. Szlak zielony przez Jałowcową do czerwonego – po przejściu ok 3,5 km, przy wiacie turystycznej („Narciarskie Rozstaje”), dalej czerwonym do schroniska na Magurce Wilkowickiej, a stamtąd żółtym („Papieskim”) przez Rogacz do Straconki. Długość drogi : ok. 9,5 km, przy sumie podejść 500 m. Dla warunków letnich, nie uwzględniając pobytu w schronisku sugerowany czas przejścia to ok. 3,5 godz. Szczegóły : tutaj lub tutaj. Gdyby drugi link uniemożliwiał pobranie opisu trasy w formacie PDF (do wydruku lub zapisania w telefonie), można to ograniczenie obejść aktywując ten link.

Zastane warunki zaskoczyły nas całkowitym brakiem śniegu i dżdżystą, mglistą aurą. Na przemian deszcz i mżawka pozwoliła fotografującym na jedynie skromne udokumentowanie wędrówki, o czym można się przekonać otwierając fotogalerie.

Czytaj dalej →

Zaproponowałem powrót do tradycji noworocznych spacerów, które zwykle miały miejsce w pierwsze noworoczne weekendy. Aby temu zadaniu sprostać, spotkaliśmy się w  niedzielę 14 stycznia na parkingu pod Ośrodkiem Sportu i Rekreacji w Blachowni, skąd wyruszyliśmy na niezbyt długą, bo liczącą niespełna 10 km wędrówkę leśnymi ścieżkami. Ślad trasy spaceru jest prezentowany na mapie dostępnej tutaj, zarówno do przejrzenia szczegółów jak i pobrania pliku „gpx”, gdyby ktoś samodzielnie chciałby ją pokonać.

Lokalna Grupa Działania „Zielony Wierzchołek Śląska” zaprasza w niedzielę 3 grudnia na tym razem ze względu na pogodę – spacerowy rajd „Śladami Górnictwa Rud Żelaza”. Szczegółowe informacje zawiera plakat prezentowany poniżej. Z mapą trasy (dwa warianty przejścia) można się zapoznać otwierając ten link. Kolejne szczegóły, jak zwykle na facebookowym profilu organizatora. Należy te komunikaty uważnie śledzić, ze względu nieprzewidywalne warunki terenowe i meteorologiczne, które mogą zaważyć o przebiegu imprezy.

Zimowa pogoda zadecydowała o pozostawieniu rowerów na rzecz urokliwego spaceru w scenerii prawdziwego, polskiego grudnia. Należy podziękować organizatorom za wybór takiej opcji i pochwalić za podtrzymanie terminu, mimo przeciwności aury oraz ciekawe opracowanie trasy, ubarwione interesującym przekazem historycznym o miejscach do których dotarliśmy, a będących nieodłącznie związanych z historią wydobycia rudy żelaza. Jak na górnicze święto przystało mieliśmy okazję spotkać się z nestorami tego zawodu, a na trasie dzielić się wspomnieniami o ludziach i wydarzeniach związanych z przemysłem górniczym w naszej okolicy. Gdy milkły słowa, dostojna sceneria pięknego zimowego lasu wypełniała zastaną rzeczywistość, kreując bajkowe pejzaże, co można dostrzec otwierając poniżej galerię fotografii, dokumentującą „Barbórkowy Rajd”.