Archiwum autora: Krzysztof

Kiedy mrok okryje ziemię, a grudniowe niebo rozświetli blade światło wschodzących gwiazd, zda się, że znów jest tak samo jak przed rokiem. Może pojawi się puste miejsce przy wigilijnym stole. Może ktoś odszedł i już nie wróci by wziąć w … Czytaj dalej →

Jedyne, co mam, to złudzenia, Że mogę mieć własne pragnienia. Grudniowy, mroczny, śnieżny dzień. Poranek z okrutną rzeczywistością, wykrzyczaną telewizyjnym orędziem. Oschłym, generalskim żargonem. Potem kościół, bo to przecież niedziela i wokół szare, zatrwożone twarze. A na ulicach błyskające złowrogim, … Czytaj dalej →

Tradycja Świąt Bożego Narodzenia to choinka, żłobek, wigilijna wieczerza i opłatek przełamywany z serca płynącymi życzeniami. Nim zasiedliśmy przy rodzinnym stole, spotkaliśmy się raz jeszcze w tym roku w przyjacielskiej atmosferze, takiej jak wtedy, gdy wędrowaliśmy górskimi i rowerowymi szlakami. … Czytaj dalej →

Witaj, która ludzi prostujesz ku górze, Witaj, która demony strącasz do przepaści, Witaj, błędu depcąca szaleństwo, Witaj, ujawniająca ułudę bałwanów… rozbrzmiało hymnem zwanym już od półtora tysiąca lat – „Akatystem ku czci Bogurodzicy”. Popłynął śpiew niosący w sobie średniowieczną ornamentykę … Czytaj dalej →