Czasem zastanawiam się co jest ważniejsze dla KKTA : idea, której w działaniu jesteśmy wierni, czy społeczność, którą skupiamy wokół klubowych pomysłów. Jak zwykle jedno przenika drugie i bez siebie wzajem egzystować nie może. Spoglądamy więc z radością na pokonywanie kolejnych barier i życiowe sukcesy tych, z którymi odkrywaliśmy piękno świata, odnajdując przyjemność z przeżywania niecodziennych chwil . Cieszymy się, że jeden z nas – Damian Kubis, z którym przemierzaliśmy górskie i rowerowe szlaki, stanął u progu konsekrowanego sakramentem kapłaństwa życia. Życzymy mu na tej drodze wytrwałości, Bożej Opieki i mądrości, którą niech Duch Święty szczodrze obdaruje młodego kapłana. Ufamy, że tak się stanie, bo już sam symbol sprawowania Prymicyjnej Eucharystii w dzień jego zesłania, utwierdza nas w takim przekonaniu. My zaś, bylibyśmy ogromnie radzi widzieć Cię – księże Damianie- znowu z nami. Może odpoczniesz gdzieś na górskiej wędrówce od trudów pasterzowania a my, tak po ludzku, będziemy mogli znowu pogadać.
