Pod koniec lat dwudziestych ubiegłego, wieku ówczesny proboszcz parafii – ks. Marian Kubowicz, postanowił zaadoptować budowlę dawnego, nieistniejącego obecnie drewnianego kościoła, na bibliotekę i salę teatralną. Nie tak dawno, opodal tego miejsca została wzniesiona nowa sala katechetyczna, która po wielu latach podjęła zadania wyznaczone przez ks. Kubowicza. Pełniąc między innymi taką funkcję, umożliwiła tegoroczną prezentację widowisk o tematyce bożonarodzeniowej, potocznie zwanych jasełkami. W świątecznym dniu Objawienia Pańskiego, zwanym zwyczajowo Świętem Trzech Króli, mogliśmy obejrzeć premiery inscenizacji przygotowanych przez mieszkańców i personel Domu Pomocy Społecznej oraz Parafialna Grupę Teatralna, prowadzoną przez s. Klarę. DPS zaprezentował widzom formułę jasełek, w którą zostały wpisane odniesienia do zdarzeń z naszej codzienności. Ponadczasowe są przecież ludzkie słabości, upadek moralności i gardzenie zasadami, które przegrywają z atrakcyjnymi ofertami czarcich pokus. Teksty, urozmaicone żartem, proste w odbiorze dotarły uniwersalnym przesłaniem do zgromadzonych widzów.
Trudniejszy w fabule i literackiej formie przekazu, ale niosący większy ładunek refleksji i ewangelicznych treści był drugi zaprezentowany tego wieczoru spektakl, wyreżyserowany i przygotowany przez s. Klarę. Jego scenariuszem stały się fragmenty prozy Romana Brandstaettera, pochodzące z czterotomowej powieści o wymownie brzmiącym tytule – „Jezus z Nazaretu”. Wybrane teksty złożyły się na opis przeżyć, dylematów i przemyśleń postaci, będących świadkami chrystusowych narodzin. Odnajdziemy ich w wersetach Ewangelii, poświęconych wydarzeniom związanym z przyjściem Bożego Syna do ludu Izraela. Roman Brandsteatter spogląda na Betlejemski cud oczyma Żyda, który po latach dorastania w tradycji judaistycznej uznaje ostatecznie bóstwo Jezusa, stając się głęboko wierzącym chrześcijaninem. Jego świadectwo, pozostawione na kartach powieści i w tomikach poezji jest inspiracją dla poszukujących Boga, i dla tych, którzy chcieliby mocniej zgłębić tajemnice swojej wiary. W stworzonym taką narracją misterium Bożego Narodzenia w postacie Józefa, Maryi, pastuszków, mędrców, Heroda, wcielili się członkowie Domowego Kościoła i ministranci, tworząc Parafialną Grupę Teatralną. By dodać spektaklowi doniosłej, scenicznej aury, chór młodzieżowy Gloria Amen ubogacił przedstawienie śpiewem kolęd i pieśni o Bożym Narodzeniu. Mimo ograniczonych możliwości technicznych, byliśmy odbiorcami ciekawego i wartościowego przedsięwzięcia teatralnego, o głębokiej treści i uniwersalnym przesłaniu. Myślę, że kolejne spektakle planowane na styczniowe, niedzielne wieczory, będą się cieszyć nie mniejszą frekwencją i satysfakcją zgromadzonych na widowni widzów. Premiera jasełkowego misterium pokazała, że mimo skromnych środków i ogólnie panującego w naszym mieście malkontenctwa, da się zrobić coś, co na pozór wydaje się nierealne. Warto przyjść, uszanować chęci i wykonaną pracę i zadumać się nad słowami padającymi z jasełkowej sceny.
Otwarcie każdej z galerii zdjęć – po „kliknięciu” w miniatury.
Czas Bożego Narodzenia powoli mija, ale kolędowanie i jasełka wciąż inspirują do teatralnych przedsięwzięć. Tym razem, na scenie zaimprowizowanej u stóp ołtarza kościoła parafialnego M.B. Królowej Polski, pojawiła się liczna grupa młodych wykonawców. Z przyjemnością spoglądaliśmy na pełne temperamentu i odwagi dzieciaki, które w inscenizacjach jasełkowych stworzyły obraz betlejemskiego żłobka i żywiołową atmosferę adoracji Bożego Dzieciątka. Trochę od nich starsi licealiści, w scenicznych miniaturach poddali krytyce człowieka zagubionego w zabieganiu za materialnym sukcesem, który nie potrafi znaleźć czasu na duchowe przeżywanie chrześcijańskiego sensu przybycia Syna Wszechmocnego Boga na ziemię. Kolejna grupa młodzieży skoncentrowała swą bożonarodzeniową refleksję na poszukiwaniu wartości budujących pojecie ewangelicznej miłości. Tej niosącej pomoc i pozwalającej zrozumieć ułomności bliźniego i tej, służącej poznaniu Boga i nauki przekazanej w wersetach Ewangelii. Prócz ekspresyjnej dramaturgii prezentowanych scen, usłyszeliśmy kolędy, a nawet mogliśmy zobaczyć układy choreograficzne, ubarwiające fabułę teatralnych miniatur. Zgromadzoną publiczność, pożegnała jasełkową inscenizacją Parafialna Grupa Teatralna. Ten spektakl zrecenzowany powyżej, równie interesująco jak na premierze, zaprezentował się w rozległej przestrzeni blachowiańskiego kościoła. Dzięki takiemu spektrum wykonawców i literackich pomysłów, po raz kolejny doświadczyliśmy, że jesteśmy społecznością aktywną, otwartą na niebanalne wyzwania i chętną do angażowania się w podtrzymywanie tradycji i propagowanie ponadczasowych wartości, stanowiących źródło bożego planu zbawienia. Ogromnie ucieszyła nas aktywność dzieci, młodzieży oraz ich opiekunów. Tym spektaklem zostały szeroko uchylone drzwi do owocnej współpracy miejscowych placówek oświatowych i parafialnej wspólnoty, w której my – widzowie, aktorzy i pedagodzy poczuliśmy nawzajem emocjonalną bliskość siebie. Dzięki pracy, odwadze i wierze, że uda się zrobić coś pożytecznego. Coś, z czego wszyscy jesteśmy dumni, a pamiątką niech pozostaną fotografie, zamieszczone w galerii dostępnej po otwarciu miniatury.
Choć czas nieubłaganie płynie dalej, znów będziemy mogli wrócić – choćby na chwilę – do Betlejemskiej Stajenki, do której zaprasza nas w sobotę, 15-tego stycznia Miejski Dom Kultury.
Tegoroczne kolędowanie z udziałem naszych przyjaciół zakończmy uczestnictwem w uroczystej mszy świętej w dniu 23 stycznia, o godzinie 10.50, w kaplicy na Jasnogórskich Halach św Józefa, gdzie o oprawę muzyczną zadba Robert Gliński, w towarzystwie muzyków z nowej grupy „Synergia”. Będzie to jak co roku „rockowe kolędowanie”
