Katolicki Klub Turystyki Aktywnej

Dzielimy się białym chlebem wigilijnego opłatka i ślemy Wam kochani najszczersze życzenia. Niech je poniesie melodia kolęd i moc Bożej Łaski, która w ten świąteczny czas hojnie obdaruje wiarą i nadzieją. Stając u wrót Betlejemskiej Stajenki kolejny raz odnajdziemy spokój a dowody miłości, tej ludzkiej i Boskiej, poruszą naszą świadomość. Spieszmy więc do żłóbka powitać Pana, bo spotkanie to da moc by pokonać kolejne trudy i wyzwania. Wierzymy, że smutek nie zagości na Waszych twarzach a opiekuńczy anioł, tak jak ten, strzegący mędrców zdążających do Betlejem, nigdy Was nie opuści. Będziemy się cieszyć widokami górskich turni, pokonanymi kilometrami, kolejnymi wieczorami poezji, pięknem muzyki. I oby Dobry Bóg, dał nam na to wszystko siłę woli, zdrowie i spokojny byt. A o więcej – nie prośmy. Bo jakże wspaniale jest dostać coś, co ponad marzenia wyrasta. I takiej radości życzymy Wszystkim, w ten niezwykły, Wigilijny Wieczór.

Kruchy, wigilijny opłatek kolejny raz zbliżył ku sobie wrażliwość poezji słowa, dźwięku i obrazu z hartem ducha i darem sportowej waleczności. Tak się dzieje w chwilach szczególnych, a za taką możemy zapewne uważać opłatkowe spotkanie członków Katolickiego Klubu Turystyki Aktywnej i pracowników oraz wolontariuszy Miejskiego Domu Kultury. Wspólne przedsięwzięcia zbudowały więzy serdeczności, burząc po drodze bariery wieku i przyzwyczajeń. Zrodziła się solidarność w działaniu i rozumieniu chrześcijańskiej misji niesienia dobra i radości drugiemu człowiekowi. Szczere świąteczne życzenia trafiały do gorących serc. Przyjdzie czas, że zaczną się spełniać, choć czasem, po ludzku, jakże trudno uwierzyć. Bo któż mógł jeszcze dwa lata temu dać wiarę, że będzie nas tylu i uda się nam się wspólnie przeżyć tak wiele pięknych dni. I ta dzisiejsza choinka, nie mogąca skryć cieniem swych gałązek mnogości prezentów. Jakich to? Spytacie. To Wy kochani, którzy jesteście z nami i Wasze serca darowane innym to najpiękniejsze prezenty. Obdarowaliśmy siebie nawzajem, ale jakże mogło być inaczej. Jesteśmy przecież wspólnotą.

Prawie niepostrzeżenie pojawia się na naszytej witrynie klubowe logo KKTA. Odwiedzający tę stronę zapewne pamiętają wpis z lutego, gdy ogłosiliśmy konkurs na jego projekt. Propozycje napływały dość długo i były sukcesywnie prezentowane. Dziś je przypominamy. Zwlekając z wyborem doczekaliśmy pewnej majowej soboty, kiedy przemierzając rowerowy szlak uroczych drewnianych kościółków, decyzja w końcu zapadła. Odpoczywając pośród zieleni koszęcińskiego parku, w towarzystwie uroczego śpiewu chórzystek zespołu Śląsk, który dobiegał z pałacowych wnętrz, demokratyczne i bezstronne głosowanie zaowocowało wyborem:

Autorem zwycięskiego projektu jest Damian Noremberg. Nasz klubowicz i współzałożyciel KKTA. Być może ten fakt, by nie być posądzonym o kumoterstwo, zaważył na tak długim milczeniu. Zapewniam jednak, że głosowano na anonimowe projekty, a Damiana większość wybierających wówczas jeszcze nie znała.

Gratulujemy autorowi trafnego pomysłu, który śmiałą kreską obrazuje nasze pasje i szaleństwa, zamykając w symbolach przesłanie klubowej działalności. Już się przekonaliśmy, że logo jest rozpoznawalne w lokalnym środowisku, a na przyszłość rokuje marketingowy splendor. Damian, obiecana nagroda czeka.

W niedzielę 25 listopada 2007 roku w salce katechetycznej przy parafii Św. Michała Archanioła w Blachowni odbyło się spotkanie podsumowujące dwa lata działalności Katolickiego Klubu Turystyki Aktywnej. Obok uczestników klubowych przedsięwzięć oraz sympatyków i zainteresowanych działaniami KKTA na sali pojawili się przedstawiciele Urzędu Miasta, pszczelarze z miejscowego koła, siostry Nazaretanki. Miłośników turystyki rowerowej reprezentował znany w regionie animator takiej rekreacji, pan Andrzej Siwiński.

Wieczór został wypełniony:

Wykładem ks. prałata Andrzeja Walaszczyka pt. „Sens pielgrzymowania”, w którym ks. proboszcz przedstawił w aspekcie historycznym europejski ruch pielgrzymkowy. Swe wystąpienie ubogacił refleksjami o przeżywaniu pątniczej wspólnoty i „modlitwy drogi”, wzmacniającej duchową więź wędrującego człowieka ze Stwórcą.

Prelekcją himalaisty i filozofa Jacka Telera, który w niebanalny sposób skupił uwagę słuchaczy barwnymi wspomnieniami z podróży po świecie gór. Opowieść o przyrodzie, ludziach, ich zwyczajach, troskach i namiętnościach została zilustrowana wspaniałą kolekcją przezroczy, których jest autorem. Patrzyliśmy na okryte lodem lub otulone chmurami ośmiotysięczniki, słuchając rozważań o mistyce gór i sile, która przyciąga tam ludzi.

Wernisażem wystawy fotograficznej, na którą złożył się wybór sześćdziesięciu fotografii prezentujących różnorodne formy działalności KKTA w ciągu dwóch lat jego istnienia.

Do obejrzenia fotoreportażu ze spotkania zapraszamy do foto galerii, której autorem jest J. Walaszczyk.