Kolejny październik i kolejne wspomnienie. Sobotni wieczór poprzedzający VII Dzień Papieski zgromadził w parafialnej świątyni wiernych i młodzież oazową, która przygotowała modlitewne czuwanie. Tegoroczne obchody rocznicy wyboru kardynała Karola Wojtyły na papieski urząd odbywały się pod hasłem : „Jan Paweł II Obrońca Godności Człowieka”. Otwierając ten wieczór, ks. proboszcz A. Walaszczyk przypomniał zgromadzonym na modlitwie, jak blisko ludzkich trosk pozostawał przez cały pontyfikat Polski Papież. Sprawując najwyższy urząd w Kościele Katolickim, Jan Paweł II był wciąż z nami i takim pozostał w naszej pamięci. Walczył o godność człowieka w imię miłości i szacunku dla najwyższego daru, jakim jest życie. Swoją nauką prowadził nas w mrocznych latach 80-tych ubiegłego wieku. Dodawał otuchy i przestrzegał, gdy wkraczaliśmy w okres ustrojowej transformacji. Upominał się o krzywdzonych i wyzyskiwanych. Walczył o pokój, o dostrzeżenie biedy dotykającej narody trzeciego świata. Wołał o miłosierdzie i zwykłą ludzką bezinteresowną pomoc niesioną potrzebującym. Czynił to, bo realizował ewangeliczne przesłanie miłości, stojące na straży poszanowania człowieka, stworzonego na obraz i podobieństwo samego Boga. W mroku kościelnej nawy usłyszeliśmy kolejny cytat z nauczania Ojca św.: „Stoimy wobec nadludzkiego, dramatycznego zmagania między złem i dobrem, między śmiercią i życiem, między „kulturą śmierci” i „kulturą życia”. Jesteśmy nie tylko świadkami, ale nieuchronnie zostajemy wciągnięci w tę walkę: wszyscy w niej uczestniczymy i stąd nie możemy uchylić się od obowiązku bezwarunkowego opowiedzenia się po stronie życia”. Choć słowa te są starsze od wielu, stojących w rozbrzmiewającym modlitwą oazowym kręgu, jakże są wciąż aktualne. I jakże doniosłe, gdy z takim przekonaniem można je usłyszeć z ust młodzieży, która im uwierzyła tak, jak zawierzył jej nasz rodak na Stolicy Piotrowej – Jan Paweł II Wielki.
