Katolicki Klub Turystyki Aktywnej

Przedwiośnie może zaskoczyć pogodową niespodzianką, ale zamiar wędrówki szlakiem prowadzącym przez pasmo Łysogórskie w Świętokrzyskim Parku Narodowym, wydawał się być atrakcyjnym na tę porę roku pomysłem i nie zawiedliśmy się. Dwanaście lat temu mieliśmy okazję zrealizować taki projekt, ale upływ czasu poczynił sporo zmian wartych zobaczenia, a i my dorzuciliśmy do tych nowości odwrócenie kierunku spaceru, który miał tym razem początek w miejscowości Święta Katarzyna. Dojechaliśmy na zatokę przystankową położoną nieopodal zabytkowego klasztoru Bernardynek i kościoła Św. Katarzyny Aleksandryjskiej, gdzie zlokalizowano początek czerwonego turystycznego szlaku pieszego, który aż do klasztoru na Świętym Krzyżu towarzyszył wędrówce po Górach Świętokrzyskich. Po drodze napotkaliśmy najwyższy ich szczyt – Łysicę (zaliczany do Korony i Diademu Polskich Gór), atrakcje historyczne takie jak :  Zagroda Chłopska w Kakoninie, Osada Średniowieczna w Hucie Szklanej oraz obiekty gastronomiczne, które mogły stanowić namiastkę schronisk turystycznych. Najciekawszym miejscem na trasie spaceru był kompleks sakralno-muzealny na Świętym Krzyżu. Opuszczając to miejsce, należało kierować się wzdłuż niebieskiego szlaku turystycznego na parking, zlokalizowany na obrzeżu Nowej Słupi. Tutaj autobus po przyjeździe ze Świętej Katarzyny pozostał na regulaminowy czas dziewięciogodzinnego postoju. Proponowana trasa liczyła teoretycznie niespełna18 km, a w rzeczywistości prawie 20 km, przy sumie podejść ok. 600 m i sugerowanym czasie przejścia w granicach 6 godzin. Jest szczegółowo prezentowana tutaj lub tutaj. Dodatkowo można skorzystać z dostępnej online mapy Gór Świętokrzyskich, a także pobrać spod tego linka jej opis.

Klikając w obrazek poniżej można wejść do autorskich galerii fotografii dokumentujących przebieg wędrówki i ciekawe miejsca napotkane po drodze.

Czytaj dalej →

Drugiej dekadzie lutego może nadal towarzyszyć zimowa aura, ze wszystkimi typowymi dla tej pory roku atrakcjami i utrudnieniami. Nie uszczegóławiając tych ostatnich, które po części doświadczyliśmy podczas styczniowej wędrówki, kolejnych przyjemności towarzyszących spacerom po górskich ścieżkach, udało się nam znaleźć w równie nieodległym co Beskid Śląski – Beskidzie Małym. Dla poprzedniego wyjazdu stanowił on alternatywę, którą wykorzystaliśmy teraz, ale ze znacząco zmienioną trasą. Zwykle ciekawią nas bardziej te miejsca, w których jeszcze nie bywaliśmy, a dodając do tych oczekiwań większą pewność dojazdu i parkowania autobusu, za cel została wybrana miejscowość Łodygowice, leżąca na południowym skraju Beskidu Małego, by stamtąd przejść przez jego najwyższe wzniesienie (Czupel 930 m n.p.m.),  Magurkę Wilkowicką i zejść do sąsiadujących Wilkowic. Autobus dojechał do Łodygowic na zatokę przystankową przy ul. Żywieckiej i wrócił na miejsce postojowe przy kościele parafialnym pw. św. Michała Archanioła w Wilkowicach. Z tego miejsca udaliśmy się w drogę powrotną. Proponowana  w tej opcji trasa spaceru liczyła 13 kilometrów, przy sumie podejść ok. 600 m i sugerowanym czasie przejścia w optymalnych warunkach na ok. 5 godzin (szczegóły tutaj). Po drodze napotkaliśmy na Magurce Wilkowickiej schronisko PTTK, z którego do autobusu pozostało ok . 4 km (1,5 godz.) drogi. Można było tę propozycję nieco uatrakcyjnić, kierując się ze schroniska na Magurce w stronę kolejnego, tym razem prywatnego obiektu turystycznego, zwanego „Chatką Na Rogaczu” (szczegóły tej opcji tutaj). Nie był to jedyny pomysł na aktywne wykorzystanie  soboty, gdyż na wędrówkę można było wyruszyć również z miejsca postojowego autobusu w Wilkowicach, planując krótszą lub dłuższą pętlę spaceru, co można prześledzić na mapie turystycznej linkowanej tutaj.

Czytaj dalej →

Nieprzewidywalna pogoda, która na weekend zbieżny z terminem naszego wyjazdu mogła ulec dynamicznym zmianom, skłoniła mnie do wyboru opcji pierwszej, spośród dwóch opisanych poniżej. Taką decyzję uzasadniały korzystniejsze warunki dojazdu i parkowania autobusu, oraz większa mobilność wyboru trasy spaceru.

Zimowy termin wyjazdu w góry niesie za sobą wiele złożonych okoliczności, związanych z nieprzewidywalnością pogody. Podstawowym warunkiem powodzenia takiego projektu jest wybór miejsca dojazdu, które będzie dostępne i bezpieczne do zaparkowania autobusu.  Do tych oczekiwań dochodzi atrakcyjność spacerowej pętli, poprowadzonej uczęszczanymi przez turystów ścieżkami oraz możliwość napotkania schroniska, czy innego obiektu gastronomicznego, gdzie można byłoby się posilić i chwilę odpocząć. Takie założenia zawężają wybór, sugerując za racjonalną w miarę możliwości opcjonalność miejsca, które ostatecznie zostało wybrane po konsultacji z kierowcą, w tygodniu poprzedzającym wyjazd. Biorąc to pod uwagę, zaproponowałem :

• Opcja 1 – dojazd na parking do miejscowości Bystra gdzie miałby miejsce początek i koniec spaceru prowadzącego przez Klimczok i Szyndzielnię. Z pośród wielu wariantów dla tej trasy, poddaję do rozważenia :

wariant 1 – 15,5 km drogi, z szacowanym w warunkach letnich czasem przejścia w granicach 6 godz. i sumie podejść 820 m. Po drodze trzy schroniska. Szczegóły trasy tutaj.

wariant 2 - 14 km drogi, z szacowanym w warunkach letnich czasem przejścia w granicach 5,5 godz. i sumie podejść 750 m. Po drodze dwa schroniska i przy sprzyjającej pogodzie piękne widoki ze stoków Magury na Skrzyczne, Szczyrk i łańcuch tatrzańskich szczytów. Fragment trasy prowadzi nieznakowaną ścieżką, więc zapewne przy głębokiej pokrywie śnieżnej ten odcinek mógłby być trudny do pokonania. Szczegóły tutaj.

• Opcja 2 – dojazd na parking do miejscowości Międzybrodzie Bialskie, skąd przejście przez Czupel (najwyższy szczyt Beskidu Małego) pętlą o długości 17,3 km, z sugerowanym mapowo czasem 6,5 godzin i sumą podejść 780 m. Po drodze, na Przełęczy Przegibek bar turystyczny, a na Magurce Wilkowieckiej schronisko PTTK. Szczegóły tutaj.

Beskid Mały zdecydowaliśmy wyznaczyć jako cel kolejnego wyjazdu, a w ostatnią styczniową sobotę powędrowaliśmy szlakami Beskidu Śląskiego, z Bystrej przez Klimczok i Szyndzielnię, gdzie łagodna, górska zima zaprezentowała swoje piękno. Choć fotografie nie oddadzą w pełni tego uroku, warto je obejrzeć. Zapraszam więc do autorskich galerii linkowanych poniżej.

Czytaj dalej →