Katolicki Klub Turystyki Aktywnej

Kolejny raz dobiegliśmy, lub doszliśmy dziarskim marszem z kijkami do mety Przełajowej Ósemki. Zatem, to święto sportu i aktywnej rekreacji już za nami. Pomimo deszczowej pogody, frekwencja wśród startujących nie odbiegała od zainteresowania z lat ubiegłych. Może kibiców było trochę mniej, ale zawodnicy chwalili sobie taką aurę. Kierowali również słowa uznania do Dyrektora Zawodów, za jak zwykle doskonale przygotowaną trasę i sprawną organizację imprezy. Przyłączamy się do tych opinii, dzieląc się także satysfakcją z zasłyszanych od naszych gości wrażeń, którzy Blachownie postrzegają jako interesujące miejsce dla aktywnego wypoczynku. Przełajowa Ósemka jest więc nie tylko forum sportowej rywalizacji, ale również skutecznym narzędziem promocji miasta i gminy. Doskonale spełnia te cele, które przed laty postawił sobie Jacek Chudy – obecny prezes OSiR, nieprzerwanie dyrektorujący Ósemce, organizując masowe biegi przełajowe i zapraszając na nie w coraz to nowych formułach rosnące rzesze uczestników. Dzisiaj ta impreza ma już swoją renomę i prestiż, co nam, mieszkańcom Blachowni, przynosi radość i dumę.

Z oficjalnymi wynikami można zapoznać się tutaj lub na stronie internetowej Ośrodka Sportu i Rekreacji, gdzie również udostępniona jest galeria fotografii. Kolejne interesujące zdjęcia autorstwa Barbary Zaręba publikujemy poniżej.

Lipcowa tatrzańska wycieczka podzieliła uczestników na grupę idącą w partie Tatr Wysokich i pozostałych, którzy udali się na ścieżki Tatr Bielskich. Tym razem zaproponowałem spacer właśnie w to drugie, nieco niższe pasmo Tatr Słowackich. Autobus dojechał do Tatrzańskiej Łomnicy i tam oczekiwał na powrót ze szlaków. Rzut oka na mapę pokazuje jak wiele możliwości wyboru tras dała taka lokalizacja, uwzględniając ponadto możliwość wcześniejszego przystanku do wyruszenia w góry którymś ze szlaków odchodzących od drogi dojazdowej (Cesta Svobody). Tak jak sądziłem, wielu z nas poszukiwało rejonów jeszcze nie odwiedzanych, ale wspólnym dla prawie wszystkich miejscem stał się Zielony Staw Kiezmarski i ulokowane na jego brzegu schronisko. Mimo, że tutaj już bywaliśmy, a niski pułap chmur przesłonił urokliwe granie wznoszące się ponad lustrem wody, możliwość odpoczynku i pokryte kwiatami okoliczne polany utwierdziły sens spaceru do Doliny Białej Wody. Wspomniane wcześniej chmury, z których praktycznie nie spadła kropla deszczu, były niczym w porównaniu do prognoz, wieszczących skrajnie niesprzyjającą pogodę. Pozytywnie zaskoczeni zupełnie inną rzeczywistością, mogliśmy spokojnie wybrać którąś z proponowanych wcześniej tras, lub wzbogacić ją o własny wariant. Propozycje przedstawiały się następująco :

• 1. Tatranska Kotlina Carda – chata Plesnivec – Zelene Pleso – Velka Svistovka (Rakuska Czuba) – Skalnate Pleso – Tatranska Lomnica. Ze szczegółami tej propozycji można zapoznać się otwierając linki : tutaj lub tutaj. Jest to propozycja dla osób przygotowanych do długiej wędrówki, odpornych na ekspozycje, które napotkamy w rejonie Rakuskiej Czuby. Tam również trzeba pokonać odcinki ubezpieczone klamrami i łańcuchami.

• 2. Wariant poprzedni z wyłączeniem przejścia przez grzbiet Rakuskiej Czuby i Skalnatej chaty – szczegóły tutaj lub tutaj. Jest to propozycja znacznie łagodniejsza, zapewniająca długi, niewymagający pokonywania technicznych trudności spacer.

• 3.Pętla : Tatranska Lomnica – Zelene Pleso – Velka Svistovka (Rakuska Czuba) – Skalnate Pleso – Tatranska Lomnica. Szczegóły tutaj lub tutaj.  Trasa wymaga dyspozycyjności jak dla pierwszego wariantu i oczywiście odpowiedniego wyposażenia turystycznego (obuwie, rękawice, odzież zapewniająca ochronę przed spadkami temperatury). Można odwrócić kierunek przejścia i wykorzystać wjazd kolejką pod Skalnate pleso, licząc się z wydatkiem 16 EUR za przejazd (cennik). Nieco zmodyfikowany ten wariant (zejście od schroniska przy Zielonym Stawie szlakiem czerwonym i niebieskim) proponuje Jerzy Rykała, sugerując wcześniejszy zakup internetowy biletów na kolejkę (zniżka 1 EUR oraz kolejna dla osób powyżej 60 roku życia).

Na tych wielu ścieżkach napotkaliśmy niemało interesujących pejzaży i  przyrodniczych ciekawostek, z których sporo utrwaliły fotografie prezentowane w autorskich galeriach.

Czytaj dalej →