A miało być tak pięknie. Cóż, kiedyś musi padać i wtedy góry wyglądają inaczej, albo…. wcale ich nie widać. Za to poniżej szczytów ukrytych we mgle, barwy nabierają dziwnych kontrastów. Potęgując nasycenie zieleni i skrząc się kropelkach wody, dodają trochę pociechy, w tym na chwilę smutnawym świecie dżdżu. Może jeszcze kiedyś zawitamy w jesenickie lasy w towarzystwie słońca. Jednak mimo wszystko, w dobrej kondycji pokonaliśmy trasę z Karlovej Studanki przez szczyt Pradziada do Ludvikova, czego dowodem są zdjęcia zamieszczone w galeriach poniżej.
