Katolicki Klub Turystyki Aktywnej

Rok temu Gaszyn przywitał nas majową zimą, a dziś – pełnia upalnego lata. Taki klimat towarzyszył imprezom Majówki, która obfitowała w wiele interesujących wydarzeń. Mocnym, sportowym akcentem były III Mistrzostwa Okręgu Wieluńskiego w Nordic Walking. Zasygnalizowaliśmy w tym współzawodnictwie naszą klubową obecność, co zostało utrwalone na zdjęciach dostępnych w galeriach.

Znów wielkie brawa dla organizatorów. Mimo ogromnego upału przygotowanie trasy i merytoryczna obsługa zawodów pozwoliły na sportowe współzawodnictwo. Ale to nie jedyna satysfakcja z atrakcyjnie spędzonego dnia. Cieszyliśmy się, że mogliśmy znów gościć u Przyjaciół. Przyjeżdżamy do Gaszyna z wielką przyjemnością, bo zawsze wita nas tam serdeczność i szczera spontaniczność. Szkoda, że zwykle musimy wracać przed finałem majówkowej imprezy. Pozostaje jedynie obejrzeć to, co działo się później na zdjęciach dostępnych w galerii Marcina Olka.

Z przyjemnością zaangażowaliśmy się cząstką pracy, jako wspólnota KKTA w przygotowanie parafialnego spotkania ewangelizacyjnego. Przeżyliśmy je w duchu refleksji i świątecznego relaksu. By te chwile, nie będące przecież codziennością, pozostały trochę dłużej w pamięci,  powstała galeria fotografii i zrodziło się zamyślenie nad przesłaniem płynącym ze świadectw, obrazów, muzycznych fraz i wymowy gestu scenicznej pantomimy.  Było i głośno i modlitewnie. I cicho w zasłuchaniu i ….

Przerażająca ciemność i cisza. Jeszcze przed chwilą byliśmy przekonani, że to zwykły patrol , który był niemal codziennością na afgańskiej ziemi. Nagle, mina – pułapka wyrzuciła w górę opancerzony transporter jak zabawkę. Dwudziestosiedmiotonowy rosomak bezładnie przekoziołkował kilkanaście metrów. Wraca świadomość, a strach przytłacza ból. Cisza ciąży kamieniem niemocy. Czytaj dalej →

Zaproszenie na wiosenny spacer w niewysokie góry, gdzie można napotkać polany pokryte dywanem krokusów, a na horyzoncie podziwiać niezwykły widok tatrzańskich szczytów, częściowo udało się zrealizować. Częściowo, bo choć krokusy przywitały nas wszędzie tam, gdzie tylko śnieg odsłonił ziemię,  szczyty Tatr niestety szczelnie przesłoniły gęste chmury i mgła. To nie jedyne rozczarowanie. Kolejną zmianą planów było miejsce początku wędrówki. Przełęcz Knurowska okazała się – mimo gruntownego remontu drogi – niedostępna dla autobusów, więc z konieczności wyruszyliśmy czarnym szlakiem z Łopusznej, który doprowadził nas na wcześniej planowany do przejścia  – czerwony. Droga do tego miejsca była porównywalna długością do pierwotnie zakładanej, ale rozpoczynała się ponad 100 niżej. Jak zwykle „nie ma tego złego…”, gdyż udało się dłużej pobyć w wiosennych klimatach. Powyżej 850 m.npm, na gorczańskich ścieżkach panowała jeszcze zima. Od schroniska pod Turbaczem, już zgodnie z planem wyruszyliśmy zielonym szlakiem w kierunku Kowańca (dzielnica Nowego Targu), odwiedzając po drodze Kaplicę Papieską . Zalegający również i tutaj śnieg, ogranicza dostępność do kaplicy, aż do rozpoczęcia letniego sezonu turystycznego. Choć zima towarzyszyła nam przez większość dnia, jednak u stóp gór, wiosna niemal na siłę manifestowała swoją obecność kwiatami, które można zobaczyć w galeriach fotografii.

Czas Wielkiej Nocy budzi refleksję spojrzenia do wnętrza sumień i na otaczającą nas rzeczywistość. Spojrzenia, ze wzgórza spowitego cieniem Chrystusowego Krzyża. Ten znak nadziei, miłości i przebaczenia,  jest od ponad dwóch tysięcy lat symbolem chrześcijaństwa i drogowskazem w gąszczu życiowych wyborów. Jakże często to tylko dwie proste belki rozpostarte na rozstaju dróg. Przechodzimy obok. Mijamy w pośpiechu, ale dziś, w świąteczny Czas Paschy, lepiej rozumiemy i sens i obietnicę, którą ofiaruje człowiekowi. Krzyż będziemy spotykać na szlakach naszych wędrówek. Na szczytach gór, w leśnej głuszy i w ulicznym zgiełku. Niech zawsze, tak jak w te świąteczne dni, dodaje nam sił, by pokonywać słabości i mierzyć się z marzeniami. Niech każde z nim spotkanie będzie radością dziękczynienia za dobro nam dane.  Niech obudzi w nas wrażliwość spojrzenia na świat oczyma i sumieniem naszych przodków, po których pozostały już tylko mogiły i krzyże.
Błogosławionych Świąt.