Katolicki Klub Turystyki Aktywnej

Piękna, słoneczna pogoda i lekki mróz, towarzyszyły spacerowi leśnymi ścieżkami, prowadzącemu na pogranicze obszaru gminy Blachownia. Celem było dotarcie do niewielkiej rzeczki zwanej Gorzelanką i zasilanego jej wodami zbiornika. Zamarznięty po nocnych spadkach temperatury grunt ułatwił wędrówkę. Oprócz ciekawych widoków przyrody ubarwionej zimową scenerią, napotkaliśmy w przysłowiowej leśnej głuszy krzyż i kapliczkę, pod którą nieskładnym pismem, ktoś targany racjonalnie niezrozumiałymi emocjami, komentował bieżące wydarzenia. Klimat tego miejsca jest bliźniaczo podobny do zastanego przez nas pod żeliwnym krzyżem przy drodze z Kalei do Grodziska. Pewnie autorem tych tekstów jest ten sam człowiek. Dalszej drodze towarzyszył już tylko skrzący się promieniach słońca śnieg i przyjemność z relaksu oraz radość ze spotkania z przyjaciółmi.

Czasem intencje tworzą jedynie wirtualną rzeczywistość. Niby coś ma być, ale nie sposób odnaleźć przedmiotu zamierzonych działań. Trafiając na leśny parking obok leśniczówki na Błaszczykach (za cmentarzem komunalnym w Blachowni), napotkamy trzy tablice informacyjne. Dwie zawierające interesujące treści, opisujące walory przyrodniczo-gospodarcze okolicznych lasów, oraz kolejną – będącą  planem leśnego obrębu Blachownia. Widać na niej dwie ścieżki przyrodnicze. Jedną, biegnącą pętlą od źródełka z kapliczką św. Huberta i drugą  – znacznie dłuższą, prowadzącą aż pod Konradów. Celem spaceru było odnaleźć i poznać tę drugą, która na będącej od dwóch lat w sprzedaży mapie „Lasy nad Górną Liswartą”, jest opisana jako żółto znakowana rowerowa ścieżka dydaktyczna. Wydaje się, że to samo oznaczenie powinno znaleźć się w terenie. Co więcej, tablica nadleśnictwa mówi o czternastu przystankach tematycznych, opisanych tablicami rozmieszczonymi wzdłuż jej biegu. Może przegapiliśmy te szczegóły, wędrując nie raz w tamtych okolicach. Jeżeli tak, to nie tylko my, gdyż Krzysztof Świtalski, nanosząc na mapy szczegóły okolic Blachowni, również ma tę samą rozterkę. I to on właśnie, zainspirował do podjęcia próby zweryfikowania tej wiedzy. Zamiar przejścia od kapliczki św. Huberta znakowaną ścieżką przyrodniczą, prowadzącą „na przełaj” przez leśne ostępy, musieliśmy porzucić z powodu zniszczonej kładki. Na leśny parking doszliśmy więc wygodnym duktem. Tam rozpoczął się spacer po domniemanym żółtym szlaku, który w rzeczywistości nie wyznaczają żadne znaki czy tablice. Poznaliśmy jego przebieg, zastanawiając się, co stanęło na przeszkodzie w realizacji powziętego przed laty zamierzenia. Dodatkową atrakcją wycieczki była zimowa szata, która jak widać ze zdjęć wraz z upływem dnia stawała się coraz bogatsza.

Jasnogórski klasztor jest dla nas, mieszkańców Częstochowy i okolic, dostępny niemal na wyciągnięcie ręki. Nie musimy podejmować wyrzeczeń, by do niego dotrzeć. Patrząc na tysiące umęczonych trudami pielgrzymek pątników, często zastanawiam się, czy nie traktujemy tego świętego dla polskiego katolicyzmu miejsca zbyt pospolicie. Pod Jasną Górą przemykamy do pracy, do szkoły, na zakupy. Klasztorna wieża zdobi miasto i horyzont okolicznych gmin, zapraszając do nawiedzania Sanktuarium. Owszem, wybierzemy się do Kaplicy Cudownego Obrazu na Apel, na błonia w odpustowe święta, do Bożonarodzeniowego Żłobka, ale czy zgłębiamy wiedzę o tym niezwykłym miejscu ?. O jego historii, zabytkach,  działaniach Bożej Łaski wpisanych w dzieje ludzkich istnień i całego narodu. Czy umiemy odczytać symbole ukryte w sakralnych dziełach sztuki i narodowych pamiątkach ? Czy potrafilibyśmy  przekazać naszym dzieciom prawdę o losach ojczyzny, o jej najnowszej historii, wędrując klasztornymi zakamarkami ?

Czytaj dalej →

Zawsze, ilekroć uśmiechasz się do swojego brata i wyciągasz do niego ręce, jest Boże Narodzenie. Zawsze, kiedy milkniesz, aby wysłuchać, jest Boże Narodzenie. Zawsze, kiedy rezygnujesz z zasad, które jak żelazna obręcz uciskają ludzi w ich samotności, jest Boże Narodzenie. Zawsze, kiedy dajesz odrobinę nadziei „więźniom” – tym, którzy są przytłoczeni ciężarem fizycznego, moralnego i duchowego ubóstwa, jest Boże Narodzenie. Zawsze, kiedy rozpoznajesz w pokorze, jak bardzo znikome są twoje możliwości i jak wielka jest twoja słabość, jest Boże Narodzenie. Zawsze, ilekroć pozwolisz by Bóg pokochał innych przez ciebie, zawsze wtedy, jest Boże Narodzenie.
Matka Teresa z Kalkuty – Błogosławiona Kościoła Katolickiego

Niech dobro obudzone  szelestem łamanego opłatka i wiara w moc biblijnego przesłania Bożonarodzeniowej Nocy, wskażą proste i bezpieczne ścieżki, wiodące nas w otchłań kalendarza niepewności. Nadzieja, niech się stanie siostrą troski, a anioły – stróże poranka, niech uchylają okna dniom, domykając je szczęśliwym zmierzchem. Tyle pragnień przed nami. Tyle skrytych marzeń. Niczym słodkie owoce zawieszone na wysokim drzewie, spowite gąszczem liści.  Nie porzucajmy jego cienia. Czekajmy z ufnością, że kiedyś przyjdzie wiatr i poruszy gałęzie. Życzę Wszystkim, byśmy w zdrowiu i pokoju ducha przeżyli misterium Narodzenia Pana, a wiara w nieprzemijający sens jego obecności pośród ludzi, niech szczęśliwie przeprowadzi nas przez kolejne dwanaście miesięcy.