Katolicki Klub Turystyki Aktywnej

Z przyjemnością zaangażowaliśmy się cząstką pracy, jako wspólnota KKTA w przygotowanie parafialnego spotkania ewangelizacyjnego. Przeżyliśmy je w duchu refleksji i świątecznego relaksu. By te chwile, nie będące przecież codziennością, pozostały trochę dłużej w pamięci,  powstała galeria fotografii i zrodziło się zamyślenie nad przesłaniem płynącym ze świadectw, obrazów, muzycznych fraz i wymowy gestu scenicznej pantomimy.  Było i głośno i modlitewnie. I cicho w zasłuchaniu i ….

Przerażająca ciemność i cisza. Jeszcze przed chwilą byliśmy przekonani, że to zwykły patrol , który był niemal codziennością na afgańskiej ziemi. Nagle, mina – pułapka wyrzuciła w górę opancerzony transporter jak zabawkę. Dwudziestosiedmiotonowy rosomak bezładnie przekoziołkował kilkanaście metrów. Wraca świadomość, a strach przytłacza ból. Cisza ciąży kamieniem niemocy. Czytaj dalej →

Zaproszenie na wiosenny spacer w niewysokie góry, gdzie można napotkać polany pokryte dywanem krokusów, a na horyzoncie podziwiać niezwykły widok tatrzańskich szczytów, częściowo udało się zrealizować. Częściowo, bo choć krokusy przywitały nas wszędzie tam, gdzie tylko śnieg odsłonił ziemię,  szczyty Tatr niestety szczelnie przesłoniły gęste chmury i mgła. To nie jedyne rozczarowanie. Kolejną zmianą planów było miejsce początku wędrówki. Przełęcz Knurowska okazała się – mimo gruntownego remontu drogi – niedostępna dla autobusów, więc z konieczności wyruszyliśmy czarnym szlakiem z Łopusznej, który doprowadził nas na wcześniej planowany do przejścia  – czerwony. Droga do tego miejsca była porównywalna długością do pierwotnie zakładanej, ale rozpoczynała się ponad 100 niżej. Jak zwykle „nie ma tego złego…”, gdyż udało się dłużej pobyć w wiosennych klimatach. Powyżej 850 m.npm, na gorczańskich ścieżkach panowała jeszcze zima. Od schroniska pod Turbaczem, już zgodnie z planem wyruszyliśmy zielonym szlakiem w kierunku Kowańca (dzielnica Nowego Targu), odwiedzając po drodze Kaplicę Papieską . Zalegający również i tutaj śnieg, ogranicza dostępność do kaplicy, aż do rozpoczęcia letniego sezonu turystycznego. Choć zima towarzyszyła nam przez większość dnia, jednak u stóp gór, wiosna niemal na siłę manifestowała swoją obecność kwiatami, które można zobaczyć w galeriach fotografii.

Czas Wielkiej Nocy budzi refleksję spojrzenia do wnętrza sumień i na otaczającą nas rzeczywistość. Spojrzenia, ze wzgórza spowitego cieniem Chrystusowego Krzyża. Ten znak nadziei, miłości i przebaczenia,  jest od ponad dwóch tysięcy lat symbolem chrześcijaństwa i drogowskazem w gąszczu życiowych wyborów. Jakże często to tylko dwie proste belki rozpostarte na rozstaju dróg. Przechodzimy obok. Mijamy w pośpiechu, ale dziś, w świąteczny Czas Paschy, lepiej rozumiemy i sens i obietnicę, którą ofiaruje człowiekowi. Krzyż będziemy spotykać na szlakach naszych wędrówek. Na szczytach gór, w leśnej głuszy i w ulicznym zgiełku. Niech zawsze, tak jak w te świąteczne dni, dodaje nam sił, by pokonywać słabości i mierzyć się z marzeniami. Niech każde z nim spotkanie będzie radością dziękczynienia za dobro nam dane.  Niech obudzi w nas wrażliwość spojrzenia na świat oczyma i sumieniem naszych przodków, po których pozostały już tylko mogiły i krzyże.
Błogosławionych Świąt.

Doliny beskidzkie, rozświetlone ostrym, wiosennym słońcem, nie zapowiadały spotkania z prawdziwą zimą, która z całą mocą witała turystów, niemal od pierwszego kroku pod górę. Słabo uczęszczane piesze szlaki, zmuszały do brnięcia w mokrym, głębokim śniegu, ale za to oferowały smak prawdziwej, zimowej wędrówki. Ten trud wynagradzała pogoda, pozwalająca podziwiać rozległe panoramy Beskidu Żywieckiego, rozpostarte pod błękitem nieba. Kulminacyjnym punktem wycieczki był szczyt Pilska, który jest drugim co do wysokości po Babiej Górze wzniesieniem Beskidu Żywieckiego, osiągając po słowackiej stronie granicy 1 557 m. npm. To dosyć wysoko, więc i widoki były przepastne. Odległy horyzont zamykały łańcuchy Tatr i Małej Fatry. Bliżej, monumentalnie piętrzył się masyw Babiej Góry. Nim nacieszyliśmy oczy tą przepiękną panoramą, trzeba było podejść  z centrum Korbielowa najpierw szlakiem niebieskim przez Polanę Piekło do czarnego, a później opuszczając Halę Uszczawne, wejść na zielony, prowadzący wprost do schroniska na Hali Miziowej. Stamtąd na szczyt pozostało już tylko pół godziny wspinaczki. Powrót, ze względu na trudności z pokonaniem nieprzedeptanych odcinków żółtego szlaku, prowadził krawędzią lasu, sąsiadującą z nartostradami. Tę drogę można prześledzić na interaktywnej mapie dostępnej tutaj. Wielu z nas zebrało nowe doświadczenia i nacieszyło oczy niezwykłymi widokami, których fragmenty można zobaczyć w prezentowanych galeriach fotografii.

Do swoich galerii fotografii zapraszają również : Jarek Bernat, Witek Strąk, Mira Gubała, Marcin Olek, Robert Biś, który również prezentuje film, będący świetnym reportażem z sobotniej wycieczki.