Katolicki Klub Turystyki Aktywnej

Pewien niepokój towarzyszył oczekiwaniu na wyjazd. Jego powodem była pogoda, która choć w poprzedzające dni dobra, miała diametralnie się zmienić. Jednak sobota była tym ostatnim, słonecznym dniem, przed nadejściem słotnej, zimowej aury. Mieliśmy więc miłą niespodziankę, która sprzyjała wędrówce ścieżkami Beskidu Śląskiego. Trasa prowadziła z Wisły Nowej Osady do Ustronia Polany. Te okolice już odwiedzaliśmy, ale tym razem popularne turystycznie Soszów, czy Czantoria nie pojawiły się na szlaku. Rzućmy okiem na mapę i skoncentrujmy uwagę na drogę nr. 942, od której w obrębie osiedla Nowa Osada – Brzyszki odchodzi w kierunku wzniesień Czupel i Smrekowiec zielony pieszy szlak turystyczny. Tym odcinkiem rozpoczęliśmy spacer, by później zmienić kolor szlaku na żółty, który przez Trzy Kopce Wiślańskie i Przytulisko Telesforówka prowadził do szlaku niebieskiego. Za niebieskimi znakami przez Świniorkę i  Orłową dotarliśmy do skrzyżowania ze szlakiem zielonym, odchodzącym w okolice stacji kolejowej PKP Ustroń-Polana, gdzie na placu parkingowym oczekiwał autobus. Pokonaną trasę, prezentowałem w zaproszeniu na wyjazd tutaj lub tutaj (strona do wydruku), zaś raport z jej przejścia jest dostępny pod tym linkiem.

Czytaj dalej →

Pogoda sprostała oczekiwaniom, więc korzystając z zaproszenia Mariusza wybraliśmy się na rowerową przejażdżkę z Lublińca do Blachowni. Do Lublińca dojechaliśmy nowoczesnym „szynobusem” Kolei Śląskich, by od dworca PKP wyruszyć na tzw. wariant południowy. Pokonaną trasę można prześledzić tutaj. Mariusz zaproponował ciekawe polne i leśne odcinki prowadzące przez Piłkę do Cieszowej, które były dla nas dziewicze. Ciekawostki z trasy można obejrzeć w  galerii fotografii. Najbardziej intrygujące to żurawie napotkane na obszarze Bagien Kierzkowskich (może wróżą krótką i łagodną zimę), starannie odnowiony dach kościółka w Cieszowej oraz pozostałości po cmentarzu żydowskiej społeczności tejże miejscowości.

Jubileusz stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości prowokuje do świątecznego spędzenia tych chwil, z zachowaniem akcentów stosownych dla historycznej wagi tego wydarzenia. Wiele instytucji i osób organizuje przedsięwzięcia wychodzące naprzeciw takim oczekiwaniom. Jednym z nich jest rajd rowerowy, prowadzący przez miejsca znaczące dla wyzwolonej spod panowania zaborców Ojczyzny, leżące w przygranicznym obszarze Odrodzonej Rzeczypospolitej. Organizatorem Rajdu są nasi przyjaciele z Gminy Przystajń, gdzie zawsze jesteśmy gościnnie i serdecznie witani.

Szczegóły są dostępne na stronie internetowej Gminy Przystajń

Wzięliśmy udział w tym jak zwykle doskonale zorganizowanym przedsięwzięciu, co zaowocowało dokumentacją fotograficzna dostępną w autorskich galeriach. Dodatkowym materiałem są dwa klipy filmowe (tutaj i tutaj) oraz rejestracja pokonanej trasy.

W zaproszeniu przekonywałem, że jesień w górach bywa piękna, choć doświadczenia podpowiadały, że marna pogoda, czy błoto zalegające na szlakach mogą te dobre wrażenia nieco przygasić. Realia jakie zastaliśmy, potwierdziły ten niepokój. Niestety, mimo braku błota, mgła skutecznie ograniczyła przyjemność spoglądania na górskie pejzaże.Tym niemniej satysfakcję nawet z takiego spaceru można odnaleźć i ten argument zdominował sens sobotniej wycieczki. A był to tym razem spacer w pełnym tego słowa znaczeniu, gdyż wychodząc naprzeciw oczekiwaniom zmierzenia się z łatwiejszym szlakiem i niespiesznego kontemplowania wrażeń, pokonaliśmy niewymagającą większego wysiłku trasę biegnącą przez beskidzkie Pasmo Mędralowej. Oczywiście, oczekujący mocniejszych wyzwań mogli swoje plany również zrealizować. Spójrzmy więc na mapę,  koncentrując uwagę na miejscowościach Przyborów i Koszarawa, oraz obszarze położonym od nich na wschód. Łatwo w tym rejonie dostrzec szlaki dochodzące do czerwonego Głównego Szlaku Beskidzkiego i powrotne – odchodzące od niego. By móc sprostać logistycznym założeniem wyjazdu, które ze względu na krótki już dzień, praktycznie ograniczyły całkowity czas pracy kierowcy do formuły 15 godzin, stawiając ponadto wymogi znalezienia optymalnego miejsca na postój autobusu, zaproponowałem przeznaczyć na wędrówkę 6 godzin i rozpocząć ją w niewielkiej osadzie Tokarnia. Tam, na zatokę manewrową PKS-u dowiózł nas autobus, skąd wyruszyliśmy niebieskim szlakiem spacerowym w kierunku stacji turystycznej Zygmuntówka, położonej w sąsiedztwie zielonego szlaku schodzącego z wierzchołka Beskidka.Podążając nim na południe dotarliśmy do wspomnianego wcześniej szlaku czerwonego, który prowadzi przez Halę i kopułę szczytową Mędralowej. Po minięciu jej zachodniego wierzchołka, zmieniając kolor szlaku znów na zielony, zeszliśmy do głównej drogi w Przyborowie, łączącej Jeleśnię z Koszarawą. Stamtąd już bez znaków  ok. 1 500 m należało dojść tą drogą do parkingu zlokalizowanego nieopodal kościoła w Przyborowie, gdzie w zatoce przy pawilonie handlowym oczekiwał autobus. Trasa liczyła ok. 14 km, charakteryzując się sumą podejść w granicach 510 m przy 730 m zejść. Jaj szczegóły można zanalizować tutaj lub tutaj. Ze względu na sygnalizowane wyżej warunki jakie zastaliśmy, na przejście wystarczyło niemal 5 godzin. Nawet wydłużony wariant z Przełęczy Klekociny na Magurkę przez Halę Barankową i Smyrakową, został również w tym czasie pokonany. Pogoda nie prowokowała do fotografowania ale to, co można obejrzeć w galeriach, oddaje nastroje jesiennych klimatów, jakie zastaliśmy na beskidzkich ścieżkach.

Czytaj dalej →