Katolicki Klub Turystyki Aktywnej

Kolejny raz zmierzamy w ten świąteczny czas bliżej Krzyża. Jedni odnajdując miejsce w jego cieniu, drudzy kierując swe kroki w stronę błękitnej poświaty ufności i nadziei płynącej ze Źródła Bożego Miłosierdzia, a kolejni przechodząc mimochodem, zwrócą co najwyżej uwagę na prostą konstrukcję dwóch spojonych ze sobą belek. Zapewne jednak wszyscy zidentyfikują Krzyż jako symbol cierpienia i ofiary. Ostatnie lata zderzyły naszą cywilizację z tragicznymi skutkami pandemii i obciążeniami, które przyniosła. Dziś przeżywamy tragedię Ukrainy. Czegóż trzeba więcej, by spod Golgoty odejść bez refleksji. Ktoś może obcesowo zauważy, że tam przecież były trzy krzyże. Czy zatem mamy biernie czekać na ten trzeci ? Czy sięgając po duchowe dary ofiarowane przez śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa nie próbować coś zmienić, zaczynając od siebie ?. Zapewne droga do ideału daleka, ale nie zrażając się porażkami niech każdy napotkany na drogach naszych wędrówek przydrożny Krzyż wybudzi z letargu, obojętności, rezygnacji. Podążajmy dalej z wiarą, że mimo ludzkiej ułomności stać nas jeszcze na wiele dobra – dla nas samych i drugiego człowieka. Błogosławionych Świat Zmartwychwstania Pańskiego.

Już po raz trzynasty, tradycyjnie z piątku na sobotę przed Niedzielą Palmową, więc w tym roku 8 kwietnia, na ponad 1 100 trasach w Polsce i na świecie odbędzie się Ekstremalna Droga Krzyżowa. Uczestnicy wyruszą na wyznaczone trasy po mszy świętej o godz. 20:00. Przed wyruszeniem w drogę będzie można nabyć mapą z opisem trasy, oraz tegorocznymi rozważaniami Nabożeństwa Drogi Krzyżowej. Organizator oferuje również specjalną aplikację na telefony komórkowe.

EDK to forma osobistej, modlitewnej wędrówki, to rozważanie misterium męki Pańskiej poza murami kościelnymi. W trakcie nocnego, ponad 40-to kilometrowego marszu uczestnicy mają czas na refleksje i naprawdę bliskie, bardzo indywidualne spotkanie z Chrystusem. To piękne ubogacenie rekolekcji wielkopostnych. Motto tegorocznej EDK, to „Droga Pojednania”, tak potrzebnego obecnie w Polsce i na świecie.

Spoglądając na mapy tras dostrzeżemy, że jedna z nich prowadzi przez Blachownię, mając swój początek w Kochcicach, a koniec pod Jasnogórskim Klasztorem. Jej koordynator – Janusz Wojtyna zaprasza gorąco do zmierzenia się z tym projektem, jak również do drugiego przedsięwzięcia, któremu patronuje – EDK Św. Anna – Częstochowa.

Na obu trasach zaznaczaliśmy jako KKTA swoją obecność. Zapewne i w tym roku nie będzie inaczej.

Kolejny raz świąteczny czas Bożego Narodzenia nadchodzi w towarzystwie niepewności i niepokoju. Co może przynieść nam jutro? W dzień pandemii, w czas zmagania się dobra ze złem i w świecie, w którym dotychczasowe zasady przyzwoitości zostały podeptane, a barbarzyństwo słowa i obsceniczne zachowania kreują chwilowych bohaterów. Nie domykając powiek, chciałoby się znów ujrzeć Betlejemski Żłobek, jaki zapisał się w dziecięcej pamięci i ludzką ciżbę adorującą Świętą Rodzinę z kolędą na ustach. Rzesze ludzi, jak zwykło się mówić prostych i prawych. Jeszcze dalekich od świętości, ale rozumiejących sens  spotkania z nowo narodzonym Chrystusem. Potrafiących przekazać sercem swym dzieciom tradycję wiary w niewyszukanych gestach, jak choćby kultywując tradycję gromadzenia przez adwentowe tygodnie za dobre uczynki ździebeł siana, którymi w wigilijny wieczór wymoszczą żłobek dla Bożego Niemowlęcia. Tym, co bodaj przez wieki zasadniczo się nie zmieniło, jest oczekiwanie szczęścia, zdrowia i pomyślności. Już nazajutrz po przełamanym opłatku, gdy tylko blask betlejemskiej gwiazdy zagaśnie w słonecznej poświacie kolejnego poranka. Tego oczywiście z serca wszystkim życzę dodając, by spotkaniu z drugim człowiekiem towarzyszyła bezinteresowna życzliwość, wyrozumiałość, szacunek i troska. Wierzę, że w ten Świąteczny Czas płynące do i od nas dobro spowije ciepłem serdeczności codzienne zabieganie, ukryje urazy, wynagrodzi krzywdy, zamieniając się w naręcza pachnących ziół i aksamitnego siana obficie wypełniającego Betlejemską Grotę.
Błogosławionych Świąt Bożego Narodzenia.