Katolicki Klub Turystyki Aktywnej

Już przed laty planowaliśmy rowerowy wyjazd w okolice Borowna i Kruszyny. Jednak pogoda uniemożliwiła realizację tego projektu. Tym razem okazała się łaskawsza i choć mniej licznie, dotarliśmy w ten mało przez nas znany rejon dawnego województwa częstochowskiego. Startując z centrum Blachowni została pokonana trasa raportowana tutaj. Ciekawostkami, jakie napotkaliśmy po drodze, były przede wszystkim spotkania z historią. Tą, utrwaloną materialnym świadectwem przydrożnych krzyży i tą, zapisaną w ludzkiej pamięci. Dokumentowaną w tych niezwykłych miejscach emocjami głębokich przeżyć i zdawkowymi notatkami w prasowych archiwach. Wcześniej można było poznać te wątki, sięgając do internetowych źródeł poświęconych tzw. „Postrzelanemu Krzyżowi” w Kościelcu oraz „Krzyżowi Dwóch Braci” w Borownie. Gdy dojechaliśmy do tych przydrożnych symboli Męki Pańskiej, wpisanych w ludzkie losy i budujących filary biblijnej potęgi Boga, łatwiej przyszło przyjąć tak często przekazywany osąd, że Chrystusowy Krzyż nie pozostaje jedynie sielskim elementem polskiego krajobrazu. Ta refleksja być możne ułatwi również zrozumienie doniosłości nowej, ogólnopolskiej akcji zwanej „Polska pod Krzyżem„, która za dwa tygodnie będzie dniem narodowej modlitwy. Napotkane w Kościelcu i Borownie krzyże otoczone są wielką troską miejscowych o ich materialny byt. Krzyż „Dwóch Braci” przywołuje między innymi osobę Pana Andrzeja Siwińskiego, który wydobył jego dzieje z niepamięci i zainspirował felietonem prasowym do restauracji obiektu i poszukiwań archiwalnych wątków jego dziejów. Nie jedyny to światek, zapomniany krzyż, czy mogiła ukryta w leśnych ostępach, którą Pan Andrzej przywrócił naszej pamięci. W zamieszczonej przeze mnie galerii fotografii przywołuję groby ofiar II wojny światowej, gdzie przed laty, na jednej z rowerowych wycieczek słuchaliśmy o rozstrzelanych w tym miejscu jeńcach jugosłowiańskich (obecnie napotkamy tam inny opis) oraz tzw. Krzyż Lemańskich, sam w sobie będący dokumentacją tragicznych wydarzeń. Jak widać ze zdjęć, jest to niemal ostatnie tchnienie tego reliktu historii i wiary w Boga sprawiedliwego i miłosiernego. Kiedyś, przed wielu laty jego „opiekunem” był emerytowany kolejarz, doglądający nieodległego torowiska. Swoje nim zatroskanie przekazał P. Siwińskiemu, skąd i my, uczestnicy niedzielnych wycieczek rowerowych staliśmy się powiernikiem tego zabiegania. Czy spróbujemy ocalić tę pamięć ?

Wracając do innych ciekawostek napotkanych po drodze, warto wspomnieć o pałacu w Nieznanicach, zapomnianym cmentarzu ewangelickim w Czarnym Lesie, ośrodku salezjańskim w Kopcu i kapliczce w Lgocie, z której pochodzi cudowny obraz Matki Boskiej Licheńskiej.

Opis lipcowego wyjazdu sygnalizował kolejną okazję do wysokogórskiego trekingu ze słowackiego Szczyrbskiego Jeziora. Tym razem autobus dojechał w pierwszej kolejności w okolice przystanku „elektriczki” zwanego Popradske Pleso, gdzie bierze początek niebieski szlak turystyczny prowadzący w Dolinę Mięguszowiecką. Rzut oka na mapę sugeruje, że jest to dogodne miejsce na pójście w stronę Koprowego Wierchu lub Rysów. W związku z tym, że samochód udał się na dziewięciogodzinny postój do centrum Szczyrbskiego Jeziora , warianty tras lipcowych były również dostępne. Dojazd do niebieskiego szlaku otworzył najdogodniejszą możliwość podjęcia wspinaczki na wierzchołek Rysów. Zastane warunki terenowe i korzystna pogoda prowokowały do podejścia pod na szczyt, z zamiarem jego zdobycia. Jednak zaskoczeniem dla wielu był tłok na trasie i prawie godzinna kolejka przed wejściem na trawers ubezpieczony łańcuchami. Ta sytuacja skłoniła kilkanaście osób do powrotu tak z miejsca zatoru, jak i później z samego szczytu, rezygnując z wcześniejszego zamiaru zejścia nad Morskie Oko. Pomimo takich przeciwności udało się jednak zrealizować tę bardziej ekstremalną opcję, z przejściem przez wierzchołek, kończąc treking długim spacerem do Łysej Polany, gdzie autobus dojechał w drodze powrotnej ze Szczyrbskiego Jeziora (szczegóły tutaj). Podjęcie tego wariantu było możliwe dzięki dobrej i stabilnej pogodzie oraz pewności w sprostaniu trudnościom towarzyszącym schodzącym z Rysów turystom. Niezapomniane widoki wynagrodziły wysiłek, a satysfakcja z pokonania tej mitycznej góry, dowartościowała każdego po jej pokonaniu.

Czytaj dalej →