Katolicki Klub Turystyki Aktywnej

Wędrując górskimi ścieżkami, jakże często spotykamy krzyże i kapliczki. Zazwyczaj otoczone troską ludzi ciężkiej pracy, czasem dożywających w samotności swych dni. Rozpostarte w męce ramiona Chrystusa, wzniesione ponad przestworem odległej przestrzeni dolin, pozwalają im wierzyć w obietnicę Zmartwychwstałego. W domu Mojego Ojca jest mieszkań wiele, zdaje się słyszeć pośród szumu wiatru. Niczym przyrzeczenie niesione echem odbitym od lesistych zboczy. Ci zwyczajni, przygnieceni ciężarem kłopotów i nierzadko biedy, zwani bez szacunku dla człowieczeństwa „prostymi ludźmi”, trwają niestrudzenie przy przydrożnej figurze Bożego Prawa, nadziei i miłosierdzia. Są strażnikami tradycji i wiary, które chciałby zniweczyć bezkrytyczny liberalizm, niosący na sztandarach tak zwanej nowoczesności  ateizm i lewacką inżynierię społeczną, godzącą w naturalny ład i porządek świata. Gdy niebawem staniemy przy symbolicznym Chrystusowym Grobie, spowitym całunem śmierci spod Krzyża na Golgocie, nie trwajmy w smutku. Pan Jezus nie zostawił nas samym sobie. Uwierzmy w Jego zmartwychwstanie. Tak dziś, celebrując tę Wielką Noc wybawienia z niewoli zła, jak i zawsze – gdy powędrujemy w cieniu Krzyża od rozstaja dróg. Brońmy tego znaku pokoju i narodowej tożsamości, by kolejnym pokoleniom wskazywał jak żyć i gdzie szukać prawdziwego piękna, dobra i spokoju. Błogosławionych Świąt Zmartwychwstania Pańskiego.

Jak co roku, przed zbliżającym się Świętem Zmartwychwstania Pańskiego, mieliśmy szansę głębiej przeżyć wielkopostne rekolekcje, decydując się na wędrówkę trasą Ekstremalnej Drogi Krzyżowej. Aby dowiedzieć się czym jest to przedsięwzięcie, jak się do niego trzeba było przygotować, co oferowało i w jaki sposób mogliśmy w nim wziąć udział, należy zapoznać się z materiałami publikowanym na stronie internetowej organizatora EDK . Nie będzie to wiedza jedynie archiwalna, gdyż zapewne za rok znów spotkamy się z zaproszeniem na wiele Dróg, prowadzących w naszej okolicy. Ci, którzy już kilkukrotnie uczestniczyli w EDK, a okoliczności pozwoliły im po raz wtóry wyruszyć, znów podjęli wyzwanie. Utwierdzili się w przekonaniu, że mrok nocy potęgujący aurę samotności i towarzyszący jej wysiłek oraz zmęczenie trudami wędrówki, pozwalają stanąć bliżej Chrystusa napotkanego na Kalwaryjskiej Drodze. Tym, którzy zdecydowali się wyruszyć pierwszy raz, głębia przeżyć i przemyśleń wzbudziła refleksje wypełniające świadomość otoczoną horyzontem modlitewnego skupienia. Pokonywane w milczeniu kilometry wybudziły wrażliwość sumienia na zebrane trudami życia doświadczenia, budując właściwą miarę wartościowania i oceny. A cisza przerywana miarowym szelestem kroków, dekorowana migocącymi się w świetle czołówek płatkami śniegu, przenosiła w mistyczny sposób bliżej Boga. Otwierała serce i duszę, ośmielając bardziej niż kiedykolwiek by prosić, dziękować i również w ten sposób tę wielokilometrową Drogę Krzyżową kontemplować. Okazji do podjęcia takiego wyzwania już w tym roku było wiele.  Tylko w okolicy Częstochowy  zgłoszono kilkanaście tras, co prezentuje mapa. Jedna z nich prowadziła z Kochcic na Jasną Górę, przez tereny Gminy Blachownia, co stało się obok znaczącej, 47 kilometrowej długości, jej dodatkowym atutem. Rok temu pokonaliśmy ją siedmioosobową grupą reprezentującą Katolicki Klub Turystyki Aktywnej. W tym roku podobnie, choć skład osobowy był nieco inny. Odmienna była również pogoda, która zaoferowała dość dotkliwą, zimową aurę. Było więc trudniej, ale włożony w to nabożeństwo wysiłek na pewno przyniesie dobre owoce.

Czytaj dalej →